زبان خودم

قرار نبود  مطلبی در مورد انتخابات بنویسم اما صحنه ای تو  شبکه 2سیما دیدم که مثل یک بغز تو قلوم گیر کرد

در یک ارتباط تلویزیونی که با مرکز استان چهارمحال بختیاری در مورد انتخابات وحضور مردم شهرکرد در انتخابات بود مجری برنامه با یک غرور وصلابت خاصی گفت :بینندگان عزیز گزارشی آمادست که الان خواهید دید که در نوع خود بی نظیره و تا حال چنین صحنه زیبایی هیچ کجا ندیده اید

سپس یک گزارشی رو پخش کرد. این گزارش مربوط بود به یک ایرانی مقیم آمریکا وسه پسرش که برای رای دادن از اون ور دنیا اومده بودن اینجا تا تو زادگاه خودشون رای بدن

تا اینجاش برا من(و برا شما هم)خیلی جالب وخوشحال کننده بود ولی وقتی گزارشگر می خواست با سه تا پسر این آقا صحبت کنه پدرش به گزارشگره اشاره کرد که پسرام فارسی بلد نیستن شما به من بگیم من براشون انگلیسی بگم  اینجا بودکه  از سرم دود سیاهی بلند  شد.وااای چرا؟؟؟مگر این پدر خجالت می کشید به فرزندانش فارسی زبان مادریش رو یاد بده مگر ایرانی بودنش را می خواست انکار کنه؟؟؟

نقطه بسیار ناراحت کننده تر این بود که اسم یکی از پسرا «جان» بود .افسوس... .چرا؟؟؟.مگر ایرانی اگر رفت خارج باید فرهنگشو سنتش رو(شایدم دینش رو) اینجا جا بگذاره خلاصه یه ضدحال اساسی ونا امیدکننده ای بود.

فقط میتونم بگم:

افسوس که بعضی ها نمی دانند ایرانی بودن یک افتخار کمی نیست