سوغات تبریز زیادند ولی من یه تقسیم بندی کردم تا در هرپست به یکی از اونها بپردازیم
تقسیم بندی من شامل این موارد میشه:
شیرینی جات
لبنیات
چرم وکفش
صنایع دستی وفرش
آجیل و...
و اما
۱-شیرینی جات:
اگر شهری و استانی، به خاطر یک نوع شیرینی خاص معروف گشته، آذربایجان، به خاطر تنوع شیرینیها و مزه ماندگار و خاطرهانگیز و سلامت و مقوی بودن شیرینیهایش معروف است
تعداد شیرینی هایی که در تبریز پخته میشوند بسیار متنوع است که بعضی از آنها مخصوص تبریز بوده و
برخی دیگر شیرینی های سایر مناطق میباشد.
قرابیه(Ghorabie):
نوعی شیرینی سنتی ،محلی و گرانقیمت تبریز است که با بادام،بادام تلخ،آرد سیب
زمینی،آرد،شکر،زرده و سفیده تخم مرغ،وانیل و... درست میشود.در قرابیهٔ پسته ای بهجای بادام،
مغزپسته بهکار میبرند.نوعی قرابیه به نام قرابیه نارگیلی نیز وجود دارد که به مرغوبیت قرابیه بادامی و
پسته ای نیست. قرابیه بیشتر در اعیاد و مهمانی ها به همراه چای سرو میشود (با اینکه گرون ولی من از طرفداراشم اساســی)
نوقا یا لوکا(Nougha or Louka):
یکی دیگر از شیرینیهای محلی تبریز نوقا یا لوکا میباشدکه از شکر، سفیده تخم مرغ، گردو ،وانیل و... در
انواع مختلف مانند وانیلی-کاکائویی-شکلاتی و... درست میشودو .(Noga در عبری به معنی درخشش،نور خیلی روشن و Nogah به معنی روشنی و درخشش است!!)
اریس یا ریس (Eris or Ris):
اریس ، ریس یا سوت شیرنی سی یکی دیگر از شیرینی های محلی تبریز است.اریس را از شیر ،
شکر، وانیل ، پسته ، کاکائو و... درست میکنند.اریس دارای انواع کاکائویی،تسبیحی و... میباشد
لوز (Loz ):
لوز یکی دیگر از شیرینی های تبریز است که در انواع بادامی، پسته ای و زعفرانی و از شکر، وانیل،
بادام، پسته و زعفران تهیه میشود.
راحت الحلقوم(Turkish Delight):
راحت الحلقوم یکی دیگر از شیرینیهایی است که در تبریز درست میشود و اصل آن از کشور ترکیه
میباشد.راحت الحلقوم را از نشاسته ،شکر،گلاب،لیمو،پسته ،بادام،گردو، دارچین و...تهیه میکنند.
باقلوا(Baklava):
باقلوا شیرینی سنتی ترکان آسیای میانه است که به سایر کشورها نیز راه یافته است.باقلوایی که در
تبریز پخته میشود ،به سبک باقلواهای کشور ترکیه است.باقلوا را از گلاب،شکر،هل،آرد،بکینگ پودر،زرده
تخم مرغ،خاکه قند،شیر،روغن و... درست میکنند. (دهانمان به شـــدت آب افتاد)
نان های تبریز
نان ها نیز در تبریز متنوع هستند.بعضی از آنها مانند بربری(کوکه) ، لواش(لاواش ) و سنگک در اکثر نقاط
ایران مصرف میشوند.
بربری(کوکه) لواش(لاواش) سنگک
نانهای کشور ترکیه مانند پیده(Pide)، اکمک(Ekmek)، سیمیت(Simit) و... نیز در تبریز طرفداران زیادی
دارد.
نانهای روغنی(یاغلی کوکه) و نانهای مغزدار(ایشلی کوکه) نیز نانهای سنتی و محلی تبریز هستند و در
صبحانه و ماه رمضان سرو میشوند. (من اون حلقه ای هارو دوس دارم)
منابع(Sources):
http://www.logistic.tbzmed.ac.ir
http://www.cutebabyname.com/no.html
http://www.dkimages.com/discover/Home/Food-and-Drink
http://kardeslerbgt.blogcu.com/baklava-tatlisi
http://www.uga.edu/tsa/coffeehour/baklava.jpg&imgrefurl
یکمی هم خودم تلاش کردم
پ.ن:مطلب بعدی عکسهایی از تبریز خواهد بود
بازار تبریز هم اکنون به طول یک کیلومتر بزرگترین مجموعه به هم پیوسته و مسقف دنیاست طاقها و گنبدهای مقرنس بلند آن، سازههای آجری به هم پیوسته، آرایش مغازهها، کثرت تیمچهها، وجود انواع مشاغل و تعداد زیادی مدرسه(بیش از10 مدرسه) و مسجد(بیش از 20 مسجد)
که در کنار سراهای بازرگانی قرار گرفتهاند، این بازار را نمونهای عالی از محیط تجارت و زندگی اسلامی و شرقی ساختهاست
راستههای معروف بازار تبریز عبارتاند از: بازارامیر، پشت بازار امیر، اوچ تیمچه لر(سه تیمچهها)، بازارکفاشان، بازار حرمخانه، راسته بازار، یمنی دوز بازار، بازار حلاجان، قیز بستی بازار، بازار سرا جان، راستهٔ کهنه یا قدیم، بازار کلاهدوزان، دلاله زن بازار، بازار صادقیه، بازارمسگران، بازار حاج محمد حسین، بازارمشیر، بازارچهٔ شتربان، بازار صفی، بازار میر ابوالحسن، بازار شیشه گر خانه، رنگلی بازارچه (بازارچهٔ رنگی) و بازارچهٔ خیابان، کشمشچی بازار، ایکی قاپیلی (دودری)، دله زن.
بزرگترین گنبد این بازار، گنبد تیمچهٔ مظفریهاست.
در همهٔ این بازارها تیمچهها و سرایها و چهارسوهایی هست که حجرهها و مغازههای آنها مرکز عمده فروشی اجناس گوناگون داخلی و خارجی است.
اغلب تیمچهها و سرایها سه طبقهاند، طبقهٔ زیرین مخصوص نگهداری کالا یا به عبارت دیگر انبار مال التجارهاست، طبقهٔ دوم تجارتخانه و محل کار و طبقهٔ سوم بیتوته و استراحت.
اگر چه اکنون اکثر حجرات طبقهٔ سوم تیمچهها و سرایها نیز مبدل به دفتر کار بازرگان شدهاست اما سابقاً که وسائل نقلیه بازرگانان این گونه فراهم نبود، بازرگانان ناچار بودند همیشه نمایندهای برای خرید و فروش کالا در محل داشته باشند آن نماینده در اتاق فوقانی تجارتخانهٔ خود بیتوته میکرد. یعنی این سرایها و تیمچهها هم محل کار آنها بودند و هم محل اقامت و استراحتشان.
نقطه شنیدنی در این مورد این است که در طول ۱۰ سال گذشته بازاریان ۹۰درصد بافت فرسوده این اثر تاریخی را مرمت کرده ان
شنیدین میگت تبریز شهر اولین ها . خب واسه همین خواستم یه پستی در خصوص این موضوع براتون بزارم
چرا تبریز شهر اولینهاست؟؟ خب برا اینکه بیشتر اولین ها در کشور در تبریز روی داده که با هم چنتا از اونا رو می بینی
۱_اولین شهرداری کشور( یا به اصطلاح آن روز بلدیه، بود که در ایران بنیاد یافت. پس از صدور فرمان مشروطیت که انجمن ایالتی آذربایجان در تبریز تشکیل شد، از جمله اقدامات بس مترقی و مهمش تأسیس ادارات جدید و مؤسسات نوین بود که بلدیه تبریز از جمله آن نهادهاست
2_اولین اتاق تجارت کشور
3_اولین سکه ی ضرب شده
4_اولین صنعت چاپ کشور
5_اولین مدارس کشور(نابینایان_کودکستان_کرولال ها)
6_اولین ترن شهری(نوعی قطار شهریه که تو آرشیو میتونین بیشتر آشنا شین)
۷_اولین خط انتقال پست
8_اولین پایگاه لرزه نگاری
9_اولین سینمای ایران به نام آفتاب
10_اولین کتابخانه ی ملی کشور
11_اولین بلدیه و نظمیه
12_اولین خیابانی که در ایران دارای برق شد
13_اولین ضرابخانه ی ماشینی
14_اولین کارخانه ی تولید برق
15_اولین کارخانه ی چینی سازی
16_اولین کارخانه ی اسلحه و مهمات
17_اولین عکاسخانه در کشور
18_اولین دانشگاه کشور