پس از انقلاب و پیش از سال ۱۳۷۱، آهنگ سرود جمهوری اسلامی ایران بر اساس شعری از ابوالقاسم حالت[۱] تصنیف شده بود. این سرود که «پاینده بادا ایران» نام دارد، سرودی نسبتا طولانی بود و در حال حاضر استفاده نمیشود. متن سرود به این شرح است:
شُد جمهوری اسلامی به پا | | |
که هم دین دهد هم دنیا به ما | | |
از انقلاب ایران دِگر | | |
کاخ ستم گشته زیر و زِبَر | | |
تصویر آیندهٔ ما، نقش مراد ماست | | |
نیروی پایندهٔ ما، ایمان و افتخار ماست | | |
(ترجیعبند) | | |
یاریگر ما دست خداست | | |
ما را در این نبرد او رهنماست | | |
در سایهٔ قرآن جاودان | | |
پاینده بادا ایران | | |
— | | |
شام سیاه سختی گذشت | | |
خورشید بخت ما تابنده گشت | | |
از انقلاب ایران دِگر | | |
کاخ ستم گشته زیر و زِبَر | | |
تصویر آیندهٔ ما، نقش مراد ماست | | |
شور سلحشوری ما، ایمان و اتحاد ماست | | |
(ترجیعبند) | | |
یاریگر ما دست خداست | | |
ما را در این نبرد او رهنماست | | |
در سایهٔ قرآن جاودان | | |
پاینده بادا ایران | | |
— | | |
آزادی چو گلها در خاک ما | | |
شکفته شد از خون پاک ما | | |
ایران فرستد با این سرود | | |
رزمندگان وطن را درود | | |
تصویر آیندهٔ ما، نقش مراد ماست | | |
نیروی پایندهٔ ما، ایمان و اتحاد ماست | | |
(ترجیعبند) | | |
یاریگر ما دست خداست | | |
ما را در این نبرد او رهنماست | | |
در سایهٔ قرآن جاودان | | |
پاینده بادا ایران |